| تبليغات | X |
دلنوشته های غلامرضا ابراهیمی در وادی شعر و ترانه
  من غلامرضا ابراهیمی هستم در یکم فروردین 1349 در شهرستان چناران از توابع مشهد به دنیا آمدم از اینکه به کلبه ی شعر من آمدید خوشحالم امیدوارم دقایقی که در اینجا هستید به شما خوش بگذرد .وقتی از کار روزانه خسته میشوم برای دل خودم ودوستانم وشما شعر می سرایم.ادعای شاعری ندارم و هنوز خیلی مانده تا شاعر شوم آنچه را که می نگارم دلنوشته های من است .ازبین رنگها، رنگ آبی آسمانی و از بین پرندگان، کبوتر و پرستو را دوست دارم.
|
نوروز مبارک  عید نوروز بر همه ی شما عزیزان مبارک
کتیبه ای از : رضا| جمعه دهم دی 1389 | 9:13 | + | موضوع:
درکوچه باغ رک درکوچه باغ رک[1]
درانتهای شب، یادم به خانه بود در کوچه باغ رک، باغی نشانه بود
فریادبچه ها، در روستای رک پیچیده در فضا، مثل ترانه بود
(احمد علی) !بگو ای بچه های شاد ازبعدمدرسه، مشقی شبانه بود
آقای( دودمان) ،آنجا نشسته بود شاید به فکرنخ، یا رازیانه بود
دیدم (غلامَلی) آن مردنازنین درپای آینه دستش به شانه بود
درآسیاب ده آن مرد باصفا (آقاغلام )ما دستش به دانه بود
آقا (غلامُسین) درپای پله ای پایش شکسته در پیشِ خزانه بود
آوای نای و نی یا تنبکی بزن آقا(کلوخ) ما، کارش ترانه بود
حالا رسیده (حاج، محمود احمدی) با ارمغان[2] خود چون شاعرانه بود
آقای احمدی شعری نگفته ای اشعارمذهبی وقتی به خانه بود
این سو تَرَک بیار، آقای (محسنی) تا استکان چای ،دستم نشانه بود
آقای (دُرّکی) ازکوچه باغ رک مرغت پریده چون تخمش به لانه بود
آقای (خادمی)، (طهماسبی) کجاست؟ او را ندیده ام، بی آب ودانه بود
آقای (مد ابول) ملّای ده چه شد؟ وقت اذان شام گاه سه گانه بود
الله اکبراست درپای منبراست آقای خادمی، شیخ زمانه بود
باران نیامدست در روستای رک چون اقتصادشان با آب و دانه بود
آنجا به آسمان ،وقتی ستاره بود حرف ازنمازشب ،مثل ترانه بود
حالا به کوچه ها اصلن کسی نبود این قصه های من، شاید فسانه بود
آن آسیاب ده حالاخرابه شد ای وای من خدا، جبرزمانه بود
دیدم مناره را، لیکن خرابه ای برشاخه ها چرا ، خاری جوانه بود؟
آقا رضای ما، تا این قصیده را ازدل نوشته او ،اشکش روانه بود
الحمد و فاتحه ، کردم نثارشان قلبم گرفته چون شعرم بهانه بود
آباد و سرفراز ای روستای رک مانی تو جاودان چون جاودانه بود! کتیبه ای از : رضا| سه شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1391 | 18:20 | + | موضوع: |
|
|